Awww! you make me teary eyed thank youuu! Friends na tayo ah.. *huuugs!* sometimes feeling ko hnd ko deserve ang mga compliments n natatanggap ko frm all of you kc alam ko ang dami kong kulang but everytime i hear/read comments like yours makes my heart burst with happiness so thank you so much!
HI CHIII!!! I miss youuuu! *huuuugs!*
Hahah! Napa-backread tuloy ako dhl sau at naisip ko bka hnd ko nga naisama, chapter 33 when elmo gave the necklace with rings to julie alala mo? Like a promise that one day when elmo ask her to marry him she will say yes. So to make it short number 10 on their list is ‘Get Married’.
Hahaha! Well kpg simipag and when i had an idea baka gumawa ako ng special chapter like a glimpse on their married life but no assurance and promises though :)
FOREVER: EPILOGUE
3 YEARS LATER
“NANDITO na ako anong room ba?” Tarantang pumasok ng hospital si Elmo wala siyang pakialam kung pinagtitinginan na siya ng mga nurse.
“Room 206.” Sagot ni Frencheska mula sa kabilang linya.
“Okay I’ll be there.” Binaba na niya ang tawag.
Tumakbo na siya at hinabol ang papasarang elevator door buti na lang umabot siya, “Sorry po.” Yumukod pa siya sa nakasabay na nurse tsaka pinindot ang 2nd floor button.
Napahawak siya sa dibdib, kinakabahan siya sa kung ano pwede mangyari.
“E-excuse me ikaw ba si Elmo?”
Nilingon niya yung nurse pero sakto naman na bumukas na din yung elevator. “Sige po pasensya na nagmamadali lang.” Nagtatakbo na siya papunta sa kung nasaan ang room 206.
Pagpasok niya ng private room ay diretso agad siya kay Julie na nakahiga sa gitna ng kama.
“Bakit ang tagal mo?”
“Sorry baby,” hinawakan niya ito sa kamay at hinalikan ang likod ng palad. “Tinakbuhan ko lang yung show namin ng maka-receive ako ng tawag kay Frencheska.”
“Aaaah!” Napahigpit ang hawak ni Julie sa kamay niya bigla naman siyang nataranta.
“Hala! Ano gagawin ko?!” Nilingon niya si Frencheska na nakaupo lang sa gilid.
“Elmooo!”
“Wait lang baby! Di ko din alam gagawin ko.” Napahawak siya sa malaking tyan ni Julie. “Baby relax ka lang jan.”
Unti-unting naging normal ang pag-hinga ni Julie.
“Nakinig yata sayo.” Napapikit si Julie pinunasan naman niya ang namumuong pawis sa noo nito.
Ipinatong niya ang ulo sa tyan ni Julie. “Huwag mo masyadong papahirapan si Mommy ah? Mamahalin ko pa yan.” He kiss her tummy.
Napatingin silang lahat sa pinto ng may kumatok at pumasok ang nurse.
“Kamusta ang contraction mo?” Tanong nito kay Julie ng makalapit.
“Kanina matagal ang interval pero ngayon napapadalas na at mas matagal.”
“Okay we’re doing another test.” She put on her gloves at tumayo sa paanan ni Julie.
“What is she doing?” Tanong ko kay Julie.
“Huwag ka na lang tumingin.” She said uncomfortable.
Lumapit siya dito and put his forehead on hers. “Relax ka lang baby.”
Tumango ito sa kanya then he kiss her forehead.
“We’re done.” Ngumiti sa kanila ang nurse at hinubad ang used gloves. “Ililipat ka na namin sa delivery room we’ll get you ready.” Nagpaalam na ito at lumabas ng kwarto.
“Oh my god it’s coming again.” Napapikit si Julie and gritted her teeth. “Aaaaah!”
Lalo tuloy siyang natataranta kasi naman paano ba gagawin niya?
Maya maya ay may pumasok na dalawang nurse na lalaki at isang babae may dalang strecher.
“Transfer na po namin kayo sa stretcher.” Lumapit sa kanila ang dalawang nurse na lalaki.
“Wait!” Pigil niya sa isang nurse. “Nasasaktan pa siya.”
“Kaya po ililipat na siya sa delivery room.” Magalang na sagot sa kanya.
Mabilis at maingat naman nilang nai-transfer si Julie sa stretcher.
“Elmo…” Lumapit agad siya kay Julie at hinawakan ito sa kamay.
“I’m here Juls.” He kiss her hand.
Papasok na sila sa delivery room ng pigilan siya ng babaeng nurse.
“Wait po sir.”
“Hindi ko pwede iwan asawa ko.”
“Opo pero kailangan niyo po magsuot ng gown.”
Napakamot siya sa ulo, mabilis naman siyang sinuotan ng nurse ng gown at hair cap.
Lumapit kaagad siya kay Julie Anne. “Baby.” Hinawakan niya ito sa kamay.
She glare at him, “Hinding hindi ka na makakaulit Magalona!”
“Bakit ako?”
“Bahala ka magbuntis mag-isa mo!”
The doctor coach her. “Push Julie.”
“Aaaah!” Humigpit pagkakahawak sa kanya ni Julie sa sobrang higpit pakiramdam niya mababalian na siya ng daliri.
“Push baby.” Pinunasan niya ang pawis sa noo ni Julie not noticing his own sweat.
“I swear Magalona after this ayoko na! Aaaah!”
“Uyy baby huwag ka nagjo-joke ng ganyan.” Napangiwi siya ng mas lalo pang humigpit ang hawak ni Julie sa kamay niya pero titiisin niya ang sakit to share the pain that she’s bearing right now.
“Malapit na Julie, a few more push.” The doctor coax her.
“Aaaaaaah!” Hinihingal na si Julie namumula na rin ang pisngi nito sa sobrang pagod.
“Okay, good Julie now one last and strong push.”
Huminga muna ng malalim si Julie and this time inilipat na ni Elmo ang hawak ni Julie sa forearm niya manhid na kasi masyado ang daliri niya.
“Ready baby?” He whisper in her ear and buried his face on her neck.
“Hmmmn! Aaaaaah!”
Pigil hininga siya the whole time hanggang sa makarinig sila ng malakas na iyak ng baby, sabay pa silang napatingin ni Julie ng ipatong ng doctor ang baby sa tyan ni Julie habang nililinis naman ito ng nurse.
Nakanganga lang siya at nakatingin he can’t believe it after nine months eto na nakikita na niya ang baby nila ni Julie, napatingin siya kay Julie and she smile at him sweetly and mouthed ‘Thank you.’
Maingat na inilipat ng nurse ang baby nila sa bisig ni Julie to breastfeed him, yes him, our baby boy Julian Moses San Jose-Magalona.
“He’s worth it Moe.” Julie said in an above whisper voice as she gaze at our little angel lovingly.
He run his thumb on his soft cheek. “My babies.” He kiss Julie Anne’s forehead.
NAKATITIG lang si Elmo sa maamong mukha ni Julie habang natutulog ito, nakabalik na kami sa private room niya habang ang baby naman namin ay kasalukuyang nasa nursery room na.
Nakasampa din siya sa kama habang nakasandal sa headboard, ayaw niya sana pero request kanina ni Julie na tumabi siya hanggang makatulog ito at ngayon hindi naman siya makaalis dahil nakahawak sa kanya si Julie baka magising pa kapag gumalaw siya, kasya naman sila sa kama at hindi rin siya binawal ng nurse na nagche-check kay Julie Anne regularly.
He can’t believe na magtatatlong taon na silang kasal ni Julie Anne, ang dami nilang pinagdaanan, ang daming nangyari. Music ang naging daan para magkakilala sila, minahal niya ito ng sobra, nagkahiwalay sila pero hindi siya bumitaw hanggang sa bumalik si Julie sa kanya at ngayon ngang kasal na sila mas kakapit siya dahil meron ng nagbubuklod sa kanilang dalawa para lalong tumibay ang pagmamahalan nila.
Iniangat niya ang kamay nito at hinalikan.
“Hmmn…” Julie woke up.
“Sorry did I wake you up?”
Umiling ito. “I’m thirsty.”
Mabilis siyang tumayo ng kama at ipinagsalin ito ng tubig sa baso.
“Here.” Tinulungan niya itong maupo at sumandal sa headboard.
“How do you feel?” Ibinaba niya sa side table ang baso matapos itong uminom.
“Much better.” She smile.
He can’t help himself to lean forward and kiss her which she responded right away.
“I love you.” He whisper and kiss her again.
“Ooops!”
Napalingon silang dalawa sa pinto, pumasok ang nurse sa loob ng kwarto with their baby.
“Kumatok ako pero hindi niyo yata narinig.” Nakangiting lumapit siya sa kanila. “It’s Julian’s milk time.”
Maingat niyang inilipat sa akin si baby, “Maiwan ko na po muna kayo.” Magalang na nagpaalam sa kanila ang nurse bago lumabas ng kwarto.
He look at the baby in his arms, he’s so tiny and featherlight, he look so fragile na natatakot na siyang gumalaw nang dahan dahang dumioat si baby and stare back at him.
He gasp as they look back at each other, his tiny little pair of eyes and right at this moment this little angel in front of him now hold his world along with his mom.
“The most important man and boy in my life.” Julie said in a soft voice as she run her thumb on Elmo’s cheek then at Julian’s.
He smile at her, “Pwede pa natin dagdagan.”
She smile back and nodded.
Lumuwang naman ang ngiti ni Elmo, “So pwede na umulit? Sabi mo kanina ayaw mo na.”
“After ko makita si baby I think I can bear all the pain kung ganito naman ang magiging kapalit.”
“Tuloy na ang basketball team at cheerleaders natin, ikaw ang muse syempre.”
Nanlaki ang mga mata niya, “Ang dami noon!”
“So what?”
“Baliw!”
“Na baliw sayo.”
“Ewan ko sayo! Akin na nga si baby.”
Inilipat niya kay Julie ang baby para i-breastfeed.
Nagulat na lang siya ng biglang takpan ni Julie ang mga mata niya.
“Bakit ba?” Natatawang sabi niya ng alisin niya ang kamay ni Julie.
“You’re staring!”
“Grabe ka! Tatlong taon na tayong kasal nakabuo na nga tayo nahihiya ka pa rin.”
“Awkward kasi, makatitig ka pa naman.” Inirapan siya nito.
“Don’t worry baby pagpapahinganin muna kita before natin umpisahan ang basketball team and cheerleader natin.”
“Seryoso ka jan?” Natatawang sabi ni Julie.
“Oo naman!”
“Matatagalan tayo jan.”
“So? We have forever with us.”
“Together?” She smile.
He lean forward, “Forever.” Then he kiss her.
THE END.
—i can’t believe it! Natapos ko na siya *punas luha* and it literally took me FOREVER bago ko matapos..mygaaahd! Huhu my baby T_T
—so i guess this is it salamat sa mga nagtyaga n basahin ang aking gawa, yung mga nanjan na from the start p lng ng Together at nandito pa rin hanggang ngayon n ntapos na ang Forever.. Thank you ng madaming madami! Aylabyuuu all! *huuuugs!*
—for the soft copies hindi ko siya mauumpisahan i-edit ngayon but once n ok n i’ll give it away.
Again THANK YOUUUU! It may not live up to your expectations but still maraming salamat :)
Soft copies?
I’ve been receiving messages asking for soft copy of my FFs so here it is. I’ve been planning to give out soft copies dati pa once na matapos ko ito pero kailangan ko muna i-edit kasi alam ko naman na madaming mali and whatsoever with my ffs so hintay muna tayo ah? Medyo mahirap din mag-edit at hindi ko pa nauumpisahan :)
Uuy hnd naman na ulit grabe ka hahaha! I’m trying to finish it na within this week but i’m not sure i can pull it off :)
FOREVER: CHAPTER 35
NAGISING si Julie Anne ng maramdaman niyang may humahalik sa leeg niya. Tinulak niya mukha ni Elmo tsaka itinakip ang unan sa ulo.
She heard him chuckle the hug her from behind this time balikat naman niya ang pinaghahalikan, inis na humarap siya rito tsaka sinabunutan. “Ang gulo mo naman eh.”
Lalo lang lumakas tawa ni Elmo. “Ginigising ka lang.”
“Kailangan talaga nanghahalik?” Napahawak siya sa leeg niya ng may maramdaman she gasped. “Moe!”
Tinawanan lang siya ng mokong.
“Kadiri ka! Bakit may laway?”
“I’m just branding what’s mine.” Then he smile at her innocently.
Inirapan lang niya ito ng matigilan siya. “Branding…” She gasped at mabilis na kinuha ang cellphone niya sa side table, she used the screen as a mirror and there! Malabo man but she’s a hundred percent there’s a lovebite on her neck. Kinuskos niya ng palad hoping na mawala but that’s like impossible!
She glare at him. “Elmo naman eh!” Pinagpapalo niya ito ng unan. “Nakakainis ka!”
Tawa lang naman ng tawa si Elmo habang sinasangga ng braso ang unan. “Sorry na sorry na para fair lagyan mo na lang din ako.” He tilted his head to give her access to his neck.
She stuck her tongue out at him. “Ayoko nga!”
Niyakap siya nito bigla, “Dagdagan na lang natin.”
“Uhg! Bitaw!” Tinulak ko siya and tried to kick him but she winced ng maramdaman niya ang sakit sa baba. She’s still sore at kasalanan ni Elmo! Ayaw na niya ang sakit kaya!
Napansin naman siya agad ni Elmo. “Masakit pa ba?” Hinawakan siya nito sa mukha and run his thumb on her cheek.
Bigla siyang namula kasi naman naalala niya yung ginawa nila,
ohmyg! Nagawa ko talaga yun? Tapos parang ako pa pala yung pumilit. Waaah! T_T
“Ano?” Nagbaba ako ng tingin at na-realize ko na nakahubad pala ito though naka-boxer shorts naman. Tinulak niya ito, “Magdamit ka nga! Bakit ka ba kasi nakahubad.”
He chuckle, “Buti nga nakahubad lang hindi nakahubo.”
“Aah! Basta magdamit ka nga!”
“Maghubad ka muna.” He grinned at her mischieviously.
Naramdaman na naman niya pamumula ng mukha niya. “Bastos!” Sabay sabunot dito.
“You’re wearing my shirt pano ko magdadamit?” Tinawanan lang siya ulit nito.
Oo nga naman she just realize that she’s wearing his shirt. “Ewan ko sayo.”
“Maghuhubad ka na?” Tumaas taas pa kilay nito.
She scoff at him. “Asa!” Nahiga na ulit siya.
Napatingin siya sa bintana madilim pa sa labas papaliwanag pa nga lang, napaungol siya sabay takip ng braso sa mata. “Gusto ko pa matulog bakit ka ba kasi nanggigising.”
“Eh kasi…”
Inalis niya ang pagkakatakip sa mata para matingnan ito. “Ano?”
He grinned at her mischieviously sabay yakap ulit sa kanya.
“Juls.” He called her sweetly sabay kiss sa pisngi niya.
“Moe tigilan mo ko.”
“Bakit?”
“Ayoko!”
“Wala pa nga akong sinasabi ayaw mo na?”
“Ayoko nga.” Tinulak niya ulit ito sa mukha palayo.
“Sure ka?” Humigpit pagkakayakap nito sa kanya while rubbing her stomach with his thumb.
“Oo.” Tumalikod na siya rito kasi naman yung mga titig sa kanya parang… Parang… Basta yun!
“Talaga?”
“Oo nga!”
“Talagang talaga?”
Uhg! Hindi na niya sinagot ito.
“Okay.” Inalis nito pagkakayakap sa kanya at naramdaman niya pag-alis nito sa kama.
Saan pupunta yun? Bahala siya. Pumikit na ulit siya pilit siyang bumabalik sa tulog pero napansin niyang parang ang tahimik yata. Nagtampo na yata, pero bakit ba sa ayaw niya nga. Pero wala pa ngang sinasabi di ba, pero kasi yung mga kilos parang… Parang yun alam niyo na. Ayaw niya nga di ba nga masakit pa.
Matutulog na ulit siya ng makarinig siya ng tunog ng… Kubyertos?
Napabangon siya bigla at yun ang mokong nakaupo sa coffee table kumakain.
Napalingon sa kanya si Elmo. “Oh kala ko ba matutulog ka?” Sabay kagat sa sausage.
“………………”
“Sabi mo kasi ayaw mo kumain.”
“………………”
“Wala ka ba balak sumagot?”
“………………”
“Alam ko gwapo ako pero hindi nakakabusog ang kagwapuhan ko.”
Napairap siya rito. “Saan mo nakuha yan?”
“Nagpa-room service ako kaya nga kita ginising kasi hindi tayo nakapag-dinner kagabi di ba?”
She twitch her lips tsaka lang siya nakaramdam ng gutom ng banggitin nito.
Tumayo si Elmo at lumapit sa kanya with the tray full of food at naupo sa tabi niya sa kama, he put the tray across her lap.
Nagumpisa na silang kumain they had pancakes, bacon, sausage and orange juice. Sinubuan siya ni Elmo ng pancake kaya sinubuan din niya ito ng bacon when he suddenly lean forward umatras naman siya.
“Ano?”
“Wala pa kong good morning kiss.” He pucker his lips.
Napangiti siya then she gave him a quick kiss.
He smile at her. “Good morning.”
She kiss him again and smile back. “Good morning.”
NAKATAYO si Julie sa balcony ng hotel mula doon ay makikita ang view ng garden and pool ng hotel, maliwanag na pero masyado pang maaga. Nasa shower ngayon si Elmo at naliligo siya naman ay kanina pa natapos.
Loko yun gusto ba naman sumabay binatukan niya nga.
”Where are you going?” Tanong ni Elmo sa kanya ng tumayo siya after nila kumain. Hinawakan siya nito sa kamay nakatayo na siya while nakaupo pa ito sa kama.
“I’ll take a shower.”
“Okay.” Binitawan na siya nito when suddenly his face lit up. “Sabay tayo.”
“Ayaw.” Tinalikuran na niya ito.
Pero sumunod pa rin sa kanya. “Bakit?”
“Ayoko nga ano ka ba.”
“Eto naman para shower lang.”
“Ayaw!” Nasa pinto na siya ng bathroom isasara na niya iyon ng pigilan ni Elmo.
“Sige na.”
“Ayoko kasi.”
She just stare at him, seryosong tinatanong siya nito?
“Wala naman tayong gagawin magsho-shower lang. Ikaw ang dumi ng isip mo.”
She gaped at him. “Ako pa madumi isip?” Sinubukan niya ulit isara ang pinto pero pinigilan ulit siya nito.
“Wala nga tayo gagawin, unless may gusto kang gawin.”
Binatukan niya ito. “Alis na!”
“Ayaw mo talaga?”
Eto na naman. “Ayaw.”
“Talagang talaga?”
“Che!” Tinulak na niya ito and this time naisara na niya ang pinto ng bathroom.
“Fine! It’s your lost!” Narinig niya pang sigaw nito.
Paglabas ni Julie ng banyo ay naabutan niya si Elmo na nakadapa sa kama while hugging a pillow using her cellphone napatingin ito sa kanya.
“Mag-shower ka na.” She told him pero hindi siya pinansin binalik lang ang tingin sa cellphone niya na ginagamit nito.
Problema nito? Nilapitan niya ito at sinilip kung ano ginagawa at ayun naglalaro ng candy crush sa phone niya. Bwisit!
“Moe maligo ka na.”
“Ayaw.”
Napakunot noo siya. “Nagtatampo ka ba?”
Hindi ito sumagot, napangiti na siya. Seryoso ba to?
“Moe…” Naupo siya sa gilid ng kama at niyugyog ito pero no reaction.
Yumakap siya dito from his back. “Baby…”
“……………”
Ipinatong niya ang baba sa balikat nito this time hindi na ito naglalaro he’s browsing pictures from her gallery.
“Babyyy…” Nilagyan niya ng lambing ang boses.
“Hmmn?”
“Huwag ka na magtampo ha?” She kiss his cheek.
Hindi ulit siya nito sinagot. “I like this picture.” He said instead then he send it to his own phone, kuha iyon ng nasa US pa siya.
“Ilan ng pictures ko na-send mo sayo?”
“Five.” He click the camera and using the front camera he took a picture of them she’s still on top of him hugging him from behind.
They took a few more pictures.
“Ligo ka na baby baho mo na oh.” Isinubsob niya ang mukha sa leeg nito and smell him. Syempre joke lang niya yun ang bango kaya.
“Mabaho pala ah.”
Naramdaman niya paggalaw nito kaya naman mabilis siyang nakatayo, nakaupo na ito sa gilid ng kama.
“Maligo ka na kasi.” She smile at him innocently. Nakatayo lang siya sa harap nito while nakau naman ito sa gilid ng kama he’s not doing anything nakatingala lang sa kanya kaya parang mas kinakabahan tuloy siya kung ano balak nito gawin.
“Mabaho na ba ako?” He ask.
“Hmmn.” She sniffed in the air. “Medyo.” She joke gigggling.
Napatili siya ng bigla na lang nito hilahin ang tali ng bathrobe niya kaya naman bumukas iyon.
“Elmo naman!” Mabilis niyang tinakpan ng mga mata nito while she’s fumbling to fixed her robe using her free hand.
Ang lakas ng tawa nito pero hindi naman nag-try na alisin ang kamay niya na nakatakip sa mata nito.
“Bakit? Nakita ko naman na yan ah.” He said laughing ng alisin na niya ang kamay sa mata nito ng masigurong maayos na ang bathrobe niya.
“Kahit na! Bahala ka kung ayaw mo maligo basta bawal mo ko i-hug.” Tinalikuran na niya ito.
Papasok na siya ng walk in closet ng bigla siyang yakapin ni Elmo.
“Maliligo na po.” He kiss her cheek before he went inside the bathroom.
Natauhan naman si Julie when she felt a sprinkle of water on her shoulder, ang lintik na Elmo he shook hi head kaya naman ang tubig sa buhok nito tumama sa kanya.
He grinned at her tsaka siya niyakap mula sa likod, she put her hands on top of his na nakayakap sa tyan niya while his other hand ay sa balikat niya nakayakap.
Inayos nito ang buhok niya to the other side of her shoudler. “Baby…” He called.
“Hmmn?”
He kiss her neck, the part where he put his lovebite. Problema niya pa pala itago yun buti na lang mahaba buhok niya so pwede pa matakpan.
“What?” Lumayo siya ng bahagya rito to look at him.
Umiling ito. “Nothing.” Humigpit ang yakap nito sa kanya.
When she felt his hand slowly creeping inside her dress’ neckline.
“Moe!” Bawal niya dito.
She heard him chuckle at nilabas nito ang necklace with the rings na binigay nito sa kanya.
He play with the rings, “Huwag mo na ulit gagawin yun ah?”
“Alin? Paliguin ka?”
He laughed bago sumeryoso ulit. “Yung mawawala ka ng ganun katagal.”
Humarap niya ito tsaka ito niyakap. “Sorry, hindi na talaga.”
“Sa susunod na mawawala ka ng ganun katagal kailangan kasama na ako.” Humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya.
“Sir yes sir!”
He kiss her forehead.
“NASAAN na ba yun?” Napakamot na lang sa tenga si Julie. Magkasama lang sila kanina ni Elmo ng magpaalam ito na may naiwan lang sa sasakyan
Nakabalik na sila ng Manila a week ago, at ngayon nga nandito kami sa park ng gabing gabi bigla na lang kasi dumating sa apartment niya si Elmo at nag-ayang lumabas at dito nga kami nakarating sa park, it was the same park ng magtapat sa kanya si Elmo, remember that? With flowers and lights around the tree habang hinaharana siya.
Pero siyempre hindi niya muna ito sinagot that night, ano siya easy to get? Konting pakipot din dapat.
At ngayon nga mag-isa lang siya at ang mokong na yun bigla na lang siya iniwan. She took out her phone at naisipan ng tawagan ito.
“Yes?”
“Yes ka jan. Where the heck are you?”
“Ah. Hahah! Mauna ka na babe iikot ko lang sasakyan para hindi na tayo bumalik mamaya.”
“What? Di sana doon ka na nagpark kanina pa.” Napakamot siya sa tenga sa inis.
“Nawala sa isip ko, sige na.”
“Seriously? Paglalakarin mo ako mag-isa ng ganito kadilim?” Seryosong naiinis na siya. “Mag-isa lang ako dito Moe!”
“Malamang, unless may nakikita kang ibang kasama mo jan.”
Bigla naman siyang kinilabutan sa sinabi nito. “Oh my god! What is wrong with you?!”
Iiwan na lang sana niya ito at uuwi mag-isa kaya lang wala siyang dalang sasakyan, oras lang na makita niya ito mamaya talagang malalagot siya.
Naglakad na siya papasok sa park, mapuno iyon good thing is may nakapaikot na mga ilaw sa mga puno sa pathway.
Habang papalakad siya ay napansin niya na familiar ang ambiance, then she remember this is the same thing that happen before iniwan din siya nina Frencheska mag-isa at sa dulo ay nandoon si Elmo kung saan hinarana siya nito.
Nagtuloy lang siya sa paglalakad hanggang makarating siya sa same spot minus the flowers and… Elmo?
Lumingon siya sa paligid pero wala ito. “Nasaan yun?”
“Moe?”
Nag-uumpisa na siyang matakot kasi naman gabi na tapos ang ilaw lang na meron ay ang malapit sa kanya tapos wala pa si Elmo.
Naagaw ang pansin niya ng ilaw sa malayo na nagbi-blink pupuntahan na sana niya iyon when an arms suddenly wrapped around her.
She gasped, sisigaw na sana siya when she smell that familiar scent, nakahinga siya ng maluwag.
“Elmo…” She relax in his arms.
He kiss her bare shoulder to her neck, jaw and up to her ear.
Then he started singing in a low voice just enough for her to hear.
Let the sun shine
Let the rivers run away
She can’t help but smile as his breath fan her ears.
Coz it’s a beautiful day now
To play now
And as I close my eyes and pray
She close her eyes and lean her head on his shoulder.
Lord have mercy on me
You know im feeling kinda lonely
Could you be, would you be
Could you be, would you be
Could you be, would you be
He pause, humigpit din ang pagkakayakap nito sa kanya.
“Be my wife.”
She froze her ears rang, did she hear him right? Haharap sana siya rito pero lalo lang humigpit ang yakap ni Elmo sa kanya and he burried his face at the base of her neck.
“Moe…” Napakapit siya sa braso nito.
“When I gave you the rings before you left I know I said na ayokong madaliin ka na hanggang ready ka na, but when you left at hindi ka agad nakabalik I realize something…”
Huminga muna ito ng malalim.
“Ayoko na ulit maranasan yung naghihintay ako kung kailan ka babalik, na gusto na kita pabalikin pero hindi ko magawa kasi wala naman akong karapatan. I don’t have the rights to tell you because I’m just your boyfriend but…”
“But…?” She echo.
“Pero kung kasal na tayo pwede ko ng sabihin na umuwi ka na kasi naghihintay ang asawa mo or pwede kitang sundan dahil namimiss ka na ng asawa mo.”
Hindi siya makapagsalita, his words is sinking in her mind and heart she can feel her heart beating so fast that it hurts.
Lumuwag ang pagkakayakap nito sa kanya so she took that chance para humarap dito, nakayuko ito avoiding her eyes. He’s nervous she can feel it he’s nervous that she will reject him. Is he serious?
Hinawakan niya ito sa magkabilang pisngi ang look straight to his eyes.
“You know what while I was away I also realize something and that is habang kasama ko ang pamilya ko masaya ako pero hindi kompleto kasi may naiwan ako dito…”
She tiptoe para pagdikitin ang noo nila, his hands on her waist help her.
“Siguro ng tama ka mas okay kung magkakaroon ako ng dahilan na umuwi kasi naghihintay ang asawa ko o pwede kitang isama kasi mamimiss ko ang asawa ko, na madadagdagan ang pamilya ko and the future our own family.”
“You mean…?” His eyes hopeful but still uncertain.
“Yes, yes, and yes a million yes!” She wrap her arms around his neck.
“I… I don’t know what to say.” He smile at her, that kind of smile na nawala na yung mata nito and his dimple on his right cheekbone is showing.
“You don’t have to say anything…” She put her hands on his chest and there she can feel his heart beating so hard. “This is more than enough.”
“I love you” he cup her face and kiss her.
She kiss him back, “I love you more.” She answer in between kisses.
“No I love you more.” He bit her lower lip.
She shook her head, her hands playing the hair on his nape. “I love you the most.”
Sasagot pa sana ito when she pull his head closer.
“Shut up and kiss me.”
And so he did, they kiss each other passionately with their hearts out as an engaged couple and soon to be Mr. and Mrs. Magalona.
THE END.
—jk! I know i said sa 34 na one chapter na lang but as i typed this chapter i realize masyado palang mahaba so i decided to put the last part as an epilogue… When?? I dunno as usual hindi ko alam kung kailan ko mauumpisahan or matatapos but i’ll try as fast as i could.
:)
Edit2: okay na, hahah! Kailangan lng ng konting tyaga mainipin lng pala talaga ko :p
Will post it in a while :)
Hahah! My life is not complete yet hindi pa tapos eh :p
Thank you for the grand welcome.. Charoot :p
I knooow! Sorry talaga! Huhu :((
FOREVER: CHAPTER 34
—-A/N1: Surprise!!!! :)))) After 1234567890 years nabuhay at bumalik ako, may naghihintay pa ba? Sorry talaga sa mga nainip maghintay at sa mga nanjan pa rin aylabyuuu! Sagad! :D namiss ko ganitong feeling.
Also s mga nag-TA sa akin, no i didn’t abandon this story and thank u s mga concern.
Okaaay! D ko na ppatagalin eto naaa! <3
“WHY are you not answering my call?!” Inis na kausap ni Julie sa phone as if ay sasagot iyon sa kanya.
Tiningnan niya ng oras sa suot sa relo and try to make a call again. “Come on answer the phone.”
“Where were you?!” Bungad kaagad niya ng may sumagot sa kabilang linya.
“Hi baby, I miss you too.” Inaantok ang boses na sagot ni Elmo sa kanya.
She rolled her eyes, “You’re not answering.”
“Baby as much as I want to hear your voice kailangan ko rin matulog ang pagkakaalam ko kasi magkaiba tayo ng time zone.” She heard him yawn.
Napakagat siya sa labi, oo nga pala madaling araw doon ngayon. “Sorry nagising kita.”
“It’s okay I love waking up to your voice anyway.”
Napangiti siya and unconciously played the rings on her necklace.
“I’m about to board kaya kita tinawagan.”
He groan, “I want to see you.”
She can already tell he’s pouting.
“I’m coming home.”
Hindi ito sumagot sa kanya.
“Nagtatampo ka pa rin ba sa akin?”
Hindi pa rin ito sumagot sa kanya but she can hear his breathing kaya alam niyang nasa kabilang linya pa rin ito.
“Moe…” nilagyan niya ng lambing ang boses.
She heard him sigh, “Four months Julie, this hell was supposed to end in a month but it takes four freakin’ months.”
Napakamot siya sa leeg, balik na naman sila dito. “I know hindi ko rin naman ginusto ayan na nga babalik na ko di ba?”
She was supposed to come back three months ago katulad ng paalam niya kay Elmo na isang buwan lang siya mawawala pero hindi naman niya inakala na susunod sa kanya sa America ang parents niya for a vacation at hindi niya naman maiwan ang mga ito plus her mother used the her-moving-out-of-their-house card para mag-stay siya for another three months para naman makapag-bonding sila kasama ang family ng Mama niya, they went to a vacation at isa pang ikinasama ng loob ni Elmo ay hindi siya madalas makatawag rito dahil na rin sa magkaibang oras it’s either siya ang tulog o ito.
He groaned. “Yun na nga pabalik ka na but I won’t even be there for another three days.”
Napangiwi siya, nasa Davao nga pala ito ngayon kasama ang bandmates nito for a tour. “You’ll see me soon.”
Narinig niya ang announcement ng flight niya, “I gotta go I’ll call you when I land okay?”
“Yeah okay.”
“SO what’s the plan?” tanong ni Frencheska kay Julie. Dito siya dumiretso kapag dating niya galing ng airport.
“What plan?” she asked lying on the couch.
“Duhh, as if naman tatanga ka dito ng tatlong araw habang hinihintay si Elmo, I know you may binabalak ka na jan na sumunod sa kanya.”
She grinned kilala nga siya nito sa totoo niyan kanina niya pa iniisip kung anong plano dapat, she wanted to surprise Elmo pero hindi niya pa alam kung paano.
“Just do the usual bigla ka na lang sumulpot doon hindi mo naman kailangan ng malaking event for Elmo basta nandoon ka lang masaya na yun.”
“Hindi ko alam kung saan sila nagi-stay.”
“Ask one of them.” Suggest nito.
“Not Jay though, kay Elmo ang loyalty nun instead ako pa ma-surprise ng dalawang yun.”
“May point ka dun, pero ano ba balak mo?”
“I dunno, gusto ko lang siya i-surprise na dadating ako dun ng hindi niya alam.”
“Then call someone else.”
She twitch her lips. “Got it!”
“MISS can’t you just tell me the hotel room?” Kanina pa kinukulit ni Julie ang receptionist para ibigay sa kanya ang hotel room number na tinutuluyan ni Elmo.
“Hindi po talaga pwede.” Unti-unti ng nawawalan ng pasensya ang babae sa kanya pero dahil kailangan ay ngumiti pa rin ito sa kanya ng pilit.
Napakamot siya sa noo, bakit naman kasi nakalimutan pa ni Clarence na ibilin na ibigay sa kanya ang hotel key, so much for her surprise. “Clarence talaga makakalbo kita!” Sinubukan din niya itong tawagan pero hindi naman sumasagot.
“Kaano-ano po ba kayo?” Walang interes na tanong nito sa kanya.
“I’m his… Girlfriend.”
She scoff na agad naman nitong pinalitan ng ngiti. “Girlfriend? Hindi lang po kayo ang unang nagsabi niyan.”
“What?”
“Kine-claim din nila na girlfriend or kapatid sila ng mga members ng banda po na hinahanap niyo.” She nodded at the girls sitting on the reception area.
There’s like a total of dozen of girls sitting inside the reception area pati na rin mga nakatayo at nag-aabang sa labas mostly teenagers.
She cringe her nose. “Mukha bang isa ako sa kanila?”
Nagkibit balikat lang ito sa kanya, great! Now she’s label as stalker.
Napalingon siya sa entrance ng makarinig siya ng mga tilian kasabay ng paghinto ng van ay una niyang nakitang bumaba si Jay kasunod si Elmo.
“Shoot! They’re here!” Napatalikod siya para hindi siya makita ng mga ito. Nagpalinga-linga siya naghahanap ng matataguan, narinig niya ang pag-slide ng glass door kaya mabilis siyang nagtago sa likod ng counter kung saan nakatayo ang receptionist.
“Miss bawal kayo dito.”
“Sshh! Huwag kang maingay!” Naupo siya sa sahig para hindi siya makita.
“Akala ko ba girlfriend kayo bakit kayo nagtatago?” Nakataas ang kilay na tanong nito sa kanya.
She roll her eyes at her pero hindi na siya sumagot. She just put her forefinger on her lips asking her to keep quiet.
Narinig niy ang papalapit na mga yabag and as if on cue ay nagring ang cellphone niya, she groaned remind her again why she never learned to put her phone on silent mode.
“Hello?” She answer in soft voice.
“Hi babe! You here in Philippines now?”
Napatingin siya sa screen ng phone, Damn! just my luck.
“Yes, I arrived yesterday hindi na kita natawagan sorry.”
“It’s okay, so where are you now?”
“Ahm… Ah, sa bahay lang I don’t have anywhere to go bukas ka pa naman babalik so hintayin na lang kita.” Dire-diretsong sabi niya ng hindi humihinga.”
Hindi ito sumagot but she can still hear his breathing kaya alam niyang nasa kabilang linya pa rin ito.
“That looks cosy, sa likod ng counter na pala ang bahay mo.” The voice comes from above her.
Napatingala siya and meet Elmo’s face upside down smirking at her while leaning across the counter.
“Hi ahm… Surprise?” She smile at him sheepishly.
Umikot ito sa counter at huminto sa harap and pull her up. Nakatitig lang ito sa kanya with unreadable expession.
Napapikit siya sabay hingang malalim. “Sorry! Kasi dapat isusurprise kita kaya lang kasi si Clarence sumablay tapos ayaw pa makisama sa akin ng receptionist ayaw ibigay ung room key mo dahil hindi naibilin ni Clarence kaya hindi ako nakapag-ready pero dapat talaga surprise to kaya ako nagtago ng bigla kayo dumating tapos hindi pa—”
Hindi na niya naituloy ang sinasabi ng takpan ni Elmo ang bibig niya.
“Okay na gets ko na at pwedeng huminga.” Pigil ang tawa na sabi nito sa kanya.
“Kasi naman…”
Marahan siya nitong kinabig at niyakap. “Okay ng surprise sa akin yung nandito ka. I missed you.”
She hugged him back. “I missed you too.”
“Omg! Is that his girlfriend?”
“No way! Kapatid lang niya yan.”
“O kaya pinsan.”
“Tita.”
“Nanay!”
“Whatever magbe-break din sila.”
Natawa na lang siya ng marinig ang mga fans na babae na pinaguusapan siya in a not so subtle way.
“Kapatid mo daw ako.”
“Nanay.” He repeated.
“At maghihiwalay din daw tayo.”
“Never!” He squeeze her face making her lips pouty, he stare at her lips. “I want to kiss you, sooo badly.” His whisper in a husky voice making her shiver.
She didn’t answer as they stare at each other sending hints and message. He smirks at her sabay hila sa kanya.
“Tara na bago pa…” Hindi na tinapos ni Elmo sasabihin ng pumasok na sila sa elevator.
Hindi pa man tuluyan sumasara ang elevator door ay kinabig na siya ni Elmo and kiss her hard. Pumaikot ang braso niya sa leeg nito as she kiss him back she felt her back touch the cold elevator wall as he push her without breaking the kiss.
“Moe…” She gasp for air.
“Hmmn?” His lips trail down her jaw to her ear.
“Not here please.” She push him habang may natitira pa siyang isip nakakatakot lang dahil nasa public na lugar sila at maaaring may makakita sa kanila.
Napabuntung hininga si Elmo and wiped her moist lips. “Thank you.”
“For what?”
“Reminding me.”
Pagbukas ng elevator sa floor nila ay hinawakan na siya ni Elmo sa kamay at sabay silang lumabas.
PAGPASOK nila sa hotel room ni Elmo ay walang nagsasalita sa kanila, ang layo din nila sa isa’t isa it’s like biglang nagkaroon ng tensyon after what happen inside the elevator.
Elmo clear his throat. “Nagugutom ka ba? Gusto mo mag-dinner sa labas?”
“No.” Gusto ko dito lang tayo, tayong dalawa at walang iba. She said to herself as she stare at Elmo’s back.
“Sure ka? Baka nga pagod ka, magpa-room service na lang tayo. Ano ba gusto mo?” Hindi pa rin lumilingon sa kanya si Elmo.
Lumapit siya kay Elmo she notice his back stiffen as he felt her presence maglalakad sana siya palayo when she hug him from behind.
“I missed you.” She mumble as she burried her face on his back.
He hold her hands na nakapatong sa abs nito.
“I missed you too.” Nilingon siya ni Elmo.
“Bakit parang ayaw mo kong kasama?” Hindi niya pa rin inaalis ang mukha sa likod nito.
“Of course not! Ako na pinakamasaya na nandito ka na at kasama ako.”
“Bakit iniiwasan mo ko?”
“Iniiwasan? Baby magkasama tayo ngayon.”
“Ayaw mo ko hawakan, ayaw mo ko tingnan, ayaw mo din ako kasama kaya nga gusto mo umalis di ba?”
“……………”
“Speachless ka kasi totoo!” Lalayo na sana siya rito ng humigpit pagkakahawak nito sa kamay niya.
“Gusto kita yakapin, gusto kita titigan buong buhay ko, gusto kita masolo, gusto kita halikan and those are all the reasons kung bakit umiiwas din ako.”
“But why?!”
Humarap si Elmo sa kanya and hug her waist to pull her closer, “Because of what happen earlier inside the elevator. I almost lost control Julie, and I’m not sure kung mapipigilan ko pa sarili ko sa susunod.”
“Hindi mo naman kailangan pigilan sarili mo, mahal kita.”
Napapikit si Elmo at pinagdikit ang noo nila, “Julie… Please…”
“Please what?”
Hindi pa rin dumidilat si Elmo.
“Mahal na mahal kita.”
Napangiti siya sa nakikita kay Elmo, she cup his face and caress her thumb on his cheek.
“I love you so much.” She whisper as she tip toe and kiss him.
He didn’t kiss her back he just her kiss him and show him how much she love him, his arms tighten around her and pull her close. She pull back just enough to gasp for air and look at him.
He slowly open his eyes and smile at her. “I love you so much that I can die right here loving you.” Then he kiss her, this time it was different from her sweet and slow kiss.
He kiss her hard, deeply, demanding and asking for more so she open her mouth and kiss him back.
Yumakap siya sa leeg ni Elmo as she step back while he’s stepping forward, naramdaman niya sa likod ng binti ang kama she slowly sat down without breaking the kiss.
Elmo break the kiss binuhat siya at inihiga sa gitna ng kama he’ hovering over her and kiss her again.
The next thing they knew they were both topless, he was kissing her neck down to her collar bone, his hands went down and stop when he was about to unbutton her pants.
“Are you sure?” He pull back and look at her straight in the eyes knowing that when she say no he will stop no matter how hard it is to him.
Instead of answering him she pull his head and kiss him pero mabilis itong nakaiwas.
“Answer me first.”
“Yes.”
He smirk at her, “You’re the boss.”
Then he kiss her this time without stopping as they show themselves how much they love and miss each other.
TO BE CONTINUED…
—-one last chapter, kailan ko ipo-post? I dunno gusto ko sana ngaun na din kaso d ko keri but i promise tapusin ko na to hnd ko n ppatagalin :D
A/N2: i just wanted to remind you guys that this is solely fan fiction, don’t take it seriously esp the last part. And alsooo! Just to tell you adults na po sila sa story kaya s mga teenagers jan huwag nga kayo! Though i’m not saying n kpg adult k n kailangan mo n dn gawin ah, be responsible of your action don’t do something n pgsisihan mo kung ano kalalabasan.
Actually what i’m trying to say is I’M NOT PROMOTING PREMARITAL SX! like what i’ve said this is FAN FICTION, gawa gawa lng kya wag nio isabuhay. Sus! Baka masisi p ko s pagdami ng populasyon ng pilipins -_-
Okayyy napahaba.. Babushhh! :*
Writer’s block or what? I dunno :(
Hi! I know it’s been ages since the last time that I posted/updated on my tumblr and ff, aside from being busy and whatsoever coz you see i have this what they call writer’s block? Everytime i tried to write the scenes and story i can’t do it! Even though I only have like 1 more chapter and an epilogue, i know it sucks right? Kaya lang kasi ayoko naman na pilitin na maglabas ng isang chapter just for the sake of finishing it but then it wouldn’t come up to your expectation. But still i’m trying here, once i get the feel i’ll do it, plus i have lots and lots of things that i need to do kaya hindi na rin ako nakakapag-online even on twitter so i’m really sorry kung ngayon lang ako nakapag-check ng tumblr ko and also hindi ko kayo ma-reply-an on your TAs coz i think the anwers to it all is this! But i do appreciate your tweets and TAs.
I’m really really sorry! This is getting long, byeeee!
Nyel and Beto forever! :)
